κάτω απ' τ' αστέρια
να διώχνω τη νύστα
και δυο καλοκαίρια
να μετράω χαμένα
προτού καν περάσουν,
στο χακί τυλιγμένα
το δρόμο θα χάσουν.
Ακόμη μια νύχτα
γυρεύω απαντήσεις,
ζωή χαρτορίχτρα
βιάστηκες να μιλήσεις,
αν μ' έκλεισες τώρα
στης σκοπιάς το κλουβί
θα έρθει η ώρα
που θ' αλλάξω ζωή.
Ακόμη μια νύχτα
που σκέφτομαι εσένα,
στου νου μου την πίστα
με φρένα σπασμένα
τρέχουν οι αναμνήσεις
και περνούν τη στροφή,
μοίρα δεν θα λυγίσεις
τη λευκή μου κλωστή...
ΥΓ Άλλη μία δημιουργία της στρατιωτικής μου θητείας...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου