μα πώς να περιγράψει κανείς
το ουράνιο τόξο μετά τη βροχή,
την ηρεμία πριν την καταιγίδα,
το φως του ήλιου και του φεγγαριού,
την αίσθηση που αφήνει ένα χάδι,
τον ήχο της σιωπής
και τον χτύπο της καρδιάς που αγαπάει,το άρωμα της επιθυμίας
και τη γεύση του έρωτα,
τη στιγμή που ο χρόνος σταματάει
και τα κορμιά μας γίνονται ένα,
προέκταση ο ένας του άλλου,
δυο μισά που επιτέλους ενώνονται
και σπαρταράνε από ηδονή;
Όχι, δεν μπορώ να σε περιγράψω
κι αυτό είναι ΑΓΑΠΗ μάτια μου...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου